Unsplash

Weer bij je ouders wonen: hoe erg is het?

Jongeren tussen de 25 en 30 in Nederland en de Europese unie wonen vaker weer thuis volgens het CBS. De meest voorkomende redenen zijn: met je studie gestopt zijn, wel afgestudeerd zijn en geen baan kunnen vinden, wel een baan hebben maar niet genoeg verdienen en/of een studieschuld hebben, de woningmarkt, een relatie die uit is of een combinatie van factoren… Een oplossing die uitkomst biedt is weer wonen bij je ouders. Ik ben er daar één van.

Weer thuis komen wonen lijkt over het algemeen een situatie te zijn die je zo snel mogelijk moet oplossen. Ikzelf ben 26 en ik woon weer thuis. Ik merk dat als ik met vrienden of kennissen ben, ik altijd uitleg waarom ik weer thuis woon en ik vertel er ook nadrukkelijk bij dat het maar voor even is. En elke keer voel ik mij daar weer ongemakkelijk over.

Een taboe, of toch niet?

Er lijkt een taboe te heersen op weer thuis wonen. Of het lijkt in ieder geval niet de bedoeling te zijn. Maar dit is kennelijk voor ons jongvolwassenen niet genoeg reden om wakker te liggen in het eenpersoonsbed en te staren naar oude glow in the dark-sterren aan het plafond. Want anders zou het aantal thuiswonenden onder ons toch niet stijgen? Wegen de voordelen dan toch op tegen de nadelen?

Die voordelen zijn er. Talloze zelfs. Thuiswonen kost weinig, de was ‘doet zichzelf’ en, met een beetje geluk, maakt moeders elke avond een bordje eten voor je klaar. En dat niet alleen. Je kunt vooral ook langer de beslissing uitstellen over wat je nu precies met je leven wilt gaan doen. Dat je daarvoor je zelfstandigheid inlevert, is nog niet zo raar. De bemoeienis met hoe laat je thuis bent ’s avonds (en of je dan wel mee-eet, en je dat anders op tijd moet laten weten) neem je dan ook maar even voor lief.

Lees ook: Samenwonen met vrienden: dit is wat je moet weten

Het feit dat mijn ouders opmerkingen maken over rondslingerende spullen of de afwas die nog niet in de vaatwasser staat. Of wanneer ik vrienden uitnodig, mijn vader erbij komt zitten om over het weer of vroeger te praten. Begrijp me niet verkeerd, het is ontzettend lief dat ik weer bij ze mag wonen en ze bedoelen het goed, maar soms geven mijn ouders me het gevoel dat ik een onverantwoordelijke puber ben. Zolang het voor even is, vind ik het niet erg.

Maar: wat is het plan dan?
Want: alles is relatief. In veel culturen is op jezelf wonen niet eens een mogelijkheid. Sterker nog, enkele generaties terug was het in Nederland niet eens een gangbare optie. Velen gingen pas het huis uit wanneer ze gingen trouwen. Het is een luxe dat we de vrijheid hebben om nu op onszelf te gaan wonen als we dat willen en kunnen. Maar dat we die vrijheid hebben, maakt beslissen ook moeilijker. Er zijn meer opties dan ooit qua studiekeuze, banen en zelfs qua relaties. Op internet is de wereld aan informatie, banen, plekken en mensen te vinden. Ik weet niet waar ik moet beginnen en daardoor stel ik keuzes maken liever nog even uit.

Woon jij thuis en vind je dat lastig? Mijn advies: Probeer er vooral niet door in paniek te raken. Weer bij je ouders wonen voelt misschien niet als in een rechte lijn op die succesvolle toekomst afgaan. Sterker nog, het kan voelen als een achteruitgang. Maar nu je toch een stap terug doet, maak er dan ook gebruik van. Pak je tijd om een weloverwogen plan te bedenken, maar geef jezelf ook een deadline. Ik gebruik zelf deze tijd om rustig een plan te verzinnen voor de toekomst en ben hierover met een loopbaancoach in gesprek. Daarom ben ik overall blij met deze oplossing, maar het moet niet voor altijd duren.

Wil je op de hoogte blijven? Volg ons ook op Instagram en Facebook.