Dit is waarom in je eentje backpacken niet alleen maar leuk is

Vrolijke Snapchats, de mooiste kiekjes op Instagram en enthousiaste tweets. De meeste backpackers komen vol leuke verhalen terug van hun reis. Als luisteraar krijg je het gevoel dat alles geweldig was en dat er geen minpunten waren aan het in je eentje backpacken. Ook ik was onder invloed van deze fantastische verhalen toen ik afgelopen zomer drie maanden alleen ging backpacken door Zuidoost-Azië. Iedereen vond het geweldig, dus ook ik ga de tijd van mijn leven hebben. Dacht ik. Maar gaandeweg kwam ik erachter dat in je eentje backpacken door een ver land niet alleen maar rozengeur en maneschijn is. Daarom mijn goudeerlijke verhaal over de minpunten:

Van a naar b

Mensen die zeggen dat je als alleen reizende backpacker nooit alleen bent hebben gelijk. Zodra je een hostel binnenstapt heb je negen van de tien keer binnen een mum van tijd een groep vrienden gemaakt. Je voelt je maar zelden alleen. Het enige moment waarbij ik tijdens het reizen mijn reismaatjes miste was tijdens het reizen naar een nieuwe bestemming. In je eentje 15 uur in een bus zitten, een lange bootovertocht maken of wachten op het vliegveld: er is geen ruk aan in je eentje. Af en toe heb je het geluk dat je vrienden maakt tijdens het reizen, maar vaak zit je tussen locals die je niet kan verstaan.

Praatmoe

Zoals eerder gezegd hoef je als alleen reizende backpacker geen minuut alleen te zijn in een hostel. Maar continu vreemde mensen om je heen hebben eist na een tijd ook zijn tol. Wakker worden met een vreemde smoel in je gezicht, je tandenpoetsen met een vreemde naast je en ontbijten met de ochtendlucht van een ander: je bent er soms helemaal klaar mee. Maar vooral met elke keer, dag in dag uit, hetzelfde riedeltje opzeggen: ik ben Vera, 23 jaar, kom uit Nederland. Om vervolgens weer hetzelfde gesprek te voeren dat je al 101 keer hebt gevoerd over de verschillen tussen Nederland en het land van je gesprekspartner, de reis die je gaat maken en op welke plekken je al bent geweest. Daarom is het heel fijn om na een aantal weken toch een vast reismaatje te vinden. Dan heb je ook af en toe wat minuten van stilte en hoef je niet continu jezelf voor te stellen.

Ik.wil.naar.huis

Veel mensen die voor langere tijd hun biezen pakken en naar het buitenland vertrekken krijgen op een gegeven moment heimwee. Heimwee naar vrienden en familie, naar het Nederlandse eten en hun eigen bed. Ook ik had na een tijdje last van een flinke portie heimwee. Ik bevond me ergens in de middle of nowhere in Laos en wilde het liefste meteen alles in mijn rugtas gooien en het eerste vliegtuig terug nemen. Bellen met het thuisfront maakte alles alleen maar erger en ik zat er even helemaal doorheen. Deze verdrietige donkere dagen tijdens je reis vertel je bij terugkomst toch liever niet meer.

Ben je benieuwd wat ik toen gedaan heb om dat op te lossen? Je leest het hier.

Keuzestress

Pak ik de bus of het vliegtuig? Vertrek ik vandaag of morgen? Ga ik vandaag naar een tempel of blijf ik bij het zwembad? Keuzes, keuzes, keuzes. En voor iemand met enorme keuzestress, zoals ik, vreselijk. Tijdens het reizen in mijn eentje vond ik het aan de ene kant heerlijk dat ik continu mijn eigen plan kon trekken, maar soms miste ik het enorm om te kunnen overleggen met iemand. Bovenstaande voorbeelden zijn natuurlijk kleine keuzes, maar ook over ingewikkelde zaken als visums regelen moeten keuzes gemaakt worden. En daar had ik toch graag soms wat hulp bij gewild. Gelukkig waren er vaak wel behulpzame mensen in het hostel te vinden. Iedereen schept immers maar wat graag op over zijn/haar goede keuzes.

Ik ben me ervan bewust dat bovenstaande voorbeelden van minpunten nogal negatief klinken. En vooral ook omdat alleen reizen ook heel veel voordelen heeft. Maar toch wilde ik juist graag de minder leuke dingen belichten. Met name omdat veel mensen die terugkomen van hun reis alleen de positieve dingen delen, alsof de negatieve momenten niet mogen bestaan. En dat is eigenlijk best wel gek, want ook deze momenten hebben je reis gemaakt tot wat hij was.

Toch kan ik tot slot iedereen wél aanraden om in hun eentje te gaan reizen. Want hoe cliché het misschien ook klinkt: de pluspunten wegen toch echt een stuk zwaarder dan de minpunten!

Wil je op de hoogte blijven? Volg ons ook op Instagram en Facebook.