Ik zocht werk, maar niemand wilde mij en mijn masterdiploma hebben

Daar stond ik dan, met een masterdiploma Engels in m’n hand. Nu was het echt tijd om aan het werk te gaan. Het liefst als fulltime Engels vertaler. Maar hoe ik aan die job zou komen? Daar dacht ik niet over na. Waarom zou ik? De crisis was voorbij en de economie trok aan. Ik kreeg zelfs al wat freelance vertaalklussen toegestuurd. Hoefde ik zelf niks voor te doen.

Dat bleek anders te werken bij een ‘gewone’ baan. En zo kwam ik met een klap terug in de realiteit. Een gevalletje van vol zelfvertrouwen tegen een glazen deur op knallen. Maar geen paniek. Ik plaatste gewoon een paar oproepjes op LinkedIn en Facebook (‘Ik zoek werk!’) en checkte de vacaturesites. Ik zou heus wel binnen een paar weken een chille baan vinden met een lekker salaris.

First time’s the charm

Zo zat ik twee weken later al bij mijn allereerste sollicitatiegesprek. En ik werd de hemel in geprezen: ik was alles wat ze zochten. Dit ging lekker: ik zag mezelf al zitten aan dat bureau in dat leuke kantoor waar ik net langs was gelopen, omringd door gezellige collega’s. Binnenkort werd mijn eerste salaris gestort. Ah, de schoenen die ik zou kopen!
“We zijn echt superenthousiast. Alleen… Tja… Je hebt net te weinig ervaring.” BAM! Met dat ene zinnetje spatte mijn droom uit elkaar. Drie woorden die ik het meest vreesde: te weinig ervaring.

In een vlaag van paniek wees ik naar mijn cv. Ik had toch drie jaar als kassamedewerker bij de Albert Heijn gewerkt? Maar nee, ze zochten relevante werkervaring. En die had ik inderdaad niet. Door het bindend studieadvies en het afschaffen van de studiefinanciering had ik me gefocust op zo snel mogelijk afstuderen, met zo hoog mogelijke cijfers. Maar naar mijn cijfers vroegen ze niet…

Vast in een vicieuze cirkel

Dit werd een ritueel bij elk sollicitatiegesprek dat ik hierna voerde. Leuke meid, goed diploma, geen ervaring… Next.  Elke dag kreeg ik minstens één afwijzingsmail. Natuurlijk geen persoonlijke, want stel je eens voor… Ik kwam terecht in een vicieuze cirkel: Ik zoek werk, maar ik heb geen ervaring. En doordat ik geen ervaring heb mag ik geen ervaring opdoen, dus kan ik geen werk vinden.

Eén maand thuis… twee maanden thuis… Ik begon langzaam wanhopig te worden.  Ik werd zo iemand die midden in een gesprek over comazuipen dropt: “Oh, trouwens, ik zoek werk, dus als jullie nog iets tegenkomen…” *Insert puppy eyes*. Je had die blikken eens moeten zien.

Waarom had ik ooit voor Engels gekozen? Waarom was ik geen tandarts? Of programmeur? Ik zag mijn future self al zitten. Levend van freelanceklus naar freelanceklus. Als een soort kluizenaar opgesloten in m’n slaapkamer bij mijn ouders thuis. Platzak. Met een kort, niet-pittig kapsel gecreëerd door m’n moeder. Ondertussen was ik bereid om elke job aan te nemen.

Hallelujah

Na een middag weer moedeloos naar mijn scherm te hebben gestaard, besloot ik het roer om te gooien. Ik wilde gewoon aan het werk. Simpel. Dus waarom geen uitzendbaantje?

Al vrij snel zag ik de vacature voor webredacteur bij YoungCapital. Via de Startersbeurs, dat dan wel. Fulltime aan de slag voor € 500,- netto in de maand. Maar het klonk wel geinig. En tijdelijk. En beter dan niks. Ik drukte op de sollicitatieknop.

And guess what? Ik werd aangenomen. Voor een baan die dus maar zijdelings met mijn studie te maken heeft. En toch zit ik hier helemaal op m’n plek. Het is nu vijf maanden later en ik sta op het punt om mijn eerste echte contract te tekenen. Een vaste baan. Dit had ik een half jaar geleden niet voor mogelijk gehouden.

Van ‘ik zoek werk’ naar ‘ik heb werk’

Hoe ik het nou precies geflikt heb? Doorgaan. Niet opgeven. Verwachtingen bijstellen, vooral over het salaris. Ik was bereid om álles aan te pakken, en dat heb ik ook eerlijk gezegd. Verder heb ik niks anders gedaan dan op al die andere gesprekken. Mijn manager zei dat het mijn eagerness en leergierige houding waren die de doorslag gaven.

Ik weet dat de zoektocht naar werk soms hopeloos kan lijken. Maar take it from someone who’s been there: het komt goed. Hij zit ertussen. Die ene functie, bij dat ene bedrijf, waar je gewoon aan de slag kunt zonder al te veel ervaring. Zet je blik op breder. Want het is echt niet erg als je niet in één rechte lijn op je doel afgaat. De omweggetjes die je hierdoor neemt, maken het leven juist interessant.

Ben jij nog druk aan het solliciteren en kun je nog wat tips gebruiken? Check dan de geheime tips van recruiters en nail jouw sollicitatie.