Instagram/mybetter_self

Wat je zelf ziet vs. wat anderen zien: waarom is dat verschil zo groot?

Ugh, mijn wallen… Dat was het eerste wat ik vanochtend dacht toen ik in de spiegel keek. Toen ik in de trein naar kantoor een freelance vacature voorbij zag komen, dacht ik: leuk, maar ik ben nooit goed genoeg om die eisen te behalen. En toen een vriend een vakantiefoto met mij deelde en zei: “Wat ben je toch fotogeniek”, kon ik alleen maar denken: goh, mijn armen zien er wel dik uit zeg. Pas nu ik dit zo typ, merk ik hoe vermoeiend het wel niet is om zo te leven. Maar de waarheid is dat we onszelf veel strenger beoordelen, dan anderen dat doen. Waarom is dat? En misschien nog wel belangrijker: is dat te veranderen?

Ik begon over dit onderwerp na te denken toen ik de foto van Aubery voorbij zag komen op Instagram. Aubery is een ‘fitness influencer’. Met haar account hoopt ze anderen te helpen de beste versie van zichzelf te worden. En alhoewel elke van haar 58.000 volgers alleen een prachtlichaam ziet als ze weer een foto online zet, ziet Aubery vooral haar onzekerheden. “Het eerste wat ik op een foto van mezelf zie, zijn mijn imperfecties. We moeten leren om niet zo hard voor onszelf te zijn.”

️ I am guilty. I am here to always be completely honest, because I feel social medias need more of it. | As much as I preach self love and truly made some progress accepting myself, there is something I really struggle with : pictures. . . Whenever I see a picture of me, the first things which catches my eyes are my FLAWS. I always see what is wrong. “Too close”. “My nose appears too big.” “My legs look too white”. “I look terrible” This is usually what follows when someone show me a picture they took of me. . . YET, I really do not look at people’s flaws first when I look at a picture of someone else ! On the contrary, I tend to focus on their assets. . . So why not do the same with yourself ? We really need to learn not to be so harsh on ourselves. It is not healthy. I am going to work on it, and I hope you will too. 💛 _____________________________________ ️ Je plaide coupable. Vous savez que l’honnêteté est une valeur que je chérie; et je trouve que ca manque sur les réseaux sociaux. | Malgré que je prêche l’acceptance et l’amour de soi et que j’ai fait de réels progrès sur le sujet, il y a quelque chose avec lequel j’ai toujours beaucoup de mal : les photos. . . A chaque fois que je vois une photo de moi, tout ce que je vois en premier sont mes défauts. Je vois toujours ce qui ne va PAS. “Trop proche” “Mon nez paraît trop gros” “J’ai l’air trop blanche” “Supprime” : ce sont généralement mes premières réactions après avoir vu une photo de moi. . . Pourtant, ce n’est pas du tout comme ça que je réagis quand je vois une photo de quelqu’un d’autre ! Au contraire, j’ai plutôt tendance à voir leurs atouts . . Alors pourquoi ne l’applique-t-on pas à nous-même ? On doit vraiment apprendre à ne pas être aussi dur envers soi-même. Ce n’est pas sain. Je vais travailler dessus, et j’espère que vous aussi. 💛

Een bericht gedeeld door Louise| PARIS |Thinker & Maker (@mybetter_self) op

Vaak wordt gedacht dat vooral vrouwen streng zijn voor zichzelf, maar science says dat de helft van de Nederlandse vrouwen én mannen bijvoorbeeld ontevreden zijn over hun lichaam. Natuurlijk zijn er wel verschillen: vrouwen struggelen vooral met hun gewicht en mannen met hun spiermassa. Ook heeft 50 procent van de mannen bijvoorbeeld wel eens het gevoel dat zijn succes gewoon ‘geluk hebben’ is en hij eigenlijk maar wat doet op werk, ook al is hij er voor opgeleid. Jezelf strenger beoordelen dan anderen dat doen, is dus een mannen- én vrouwending.

Lees ook: Je een oplichter voelen, terwijl je bent opgeleid: het is een syndroom

Waarom zijn we zo veel strenger voor onszelf dan voor anderen?

Je bent je er vaak niet eens van bewust dat er een stemmetje in je hoofd zit dat overal en altijd commentaar levert. Het commentaar van die innerlijke criticus is in drie categorieën te verdelen: kritiek op je uiterlijk, op je prestaties en je sociale gedrag (‘Ik ben te stil’).

De eerste reden dat we onszelf zo streng beoordelen ligt voor de hand: eigenlijk spelen we een beetje de hoofdrol in onze eigen film (aka leven). Jouw film draait om jouw gedachtes, jouw ervaringen en jouw prestaties. We weten niet wat de bijrollen in onze levens écht denken. Omdat iedereen zich altijd net iets beter voordoet dan het in werkelijkheid is, lijkt het net alsof jouw leven minder leuk of succesvol is. Omdat wij mensen vooral onze prestaties willen laten zien, kan falen aanvoelen alsof jij de enige bent die fouten maakt. Terwijl niemand perfect is en iedereen faalt. Daar leren we namelijk van, zodat we nóg beter kunnen worden.

Lees ook: Onzekerheid een slechte eigenschap? Nee, vind ik niet

Het is daarnaast ook moeilijk om zo’n negatieve gedachte te veranderen. Hoe je over jezelf denkt, bepaalt namelijk in grote mate je doen en laten. Stel dat je denkt dat je saai bent. Dan blijf je op de achtergrond, meng je je minder in gesprekken (want je zegt toch alleen saaie dingen). Het resultaat is dat mensen echt denken dat je saai bent. En elke ‘fout’ die je maakt, voelt voor jou als bevestiging van die negatieve gedachte.

Negativity bias

De meeste mensen hebben een selectief geheugen voor negatieve gebeurtenissen: je onthoudt die keer dat je gebeten bent door een hond voor altijd, terwijl je waarschijnlijk véél meer lieve honden hebt ontmoet. Volgens psychologen zijn er vijf complimentjes nodig om de schade van één negatieve opmerking te compenseren.

Dit wordt ook wel de ‘negativiteitsfout’ genoemd. Vanuit evolutionair oogpunt is deze ‘negativiteitsfout’ ook heel logisch. Eén klein foutje kan je dood betekenen. Als je je concentreert op de negatieve gevolgen van jouw acties, heb je meer kans om te overleven. Deze negativity bias zit er dus helaas ingebakken, maar dat betekent niet dat je jouw negatieve gedachtes machteloos moet laten malen:

  1. Wees je bewust van die negativiteitsfout en je innerlijke criticus. Als je weet dat er altijd een stemmetje in je achterhoofd is die alleen de negatieve gevolgen vertelt, dan weet je dat dat niet de waarheid is.
  2. Probeer die stem ook tegen te werken. Als je denkt: ‘Ik ben daar niet goed genoeg voor’, denk dan ook: ‘Maar ik heb dit al bereikt.’ Het is moeilijk, maar hoe vaker je zo gaat denken, hoe makkelijker het je af zal gaan.
  3. Kijk naar jouw fouten alsof iemand anders ze maakt. Zou je ook zo reageren als je vader, zus of vriend(in) deze fout zou maken? Waarschijnlijk niet.
  4. Sta stil bij de positieve dingen in je leven. Krijg je bijvoorbeeld een complimentje? Wuif het niet weg, maar onthoud het!

Meer tips vind je hier.


Dit artikel werd al 25 keer gedeeld.
Uitgelicht