Unsplash

Waarom ik allergisch ben voor fouten in professionele teksten

Laatst at ik in een fantastisch Italiaans restaurant, maar viel me op dat er op de menukaart grove fouten stonden, zoals een ‘latte macciato’ in plaats van ‘macchiato’, en ‘parmezaansekaas’ in plaats van ‘parmezaanse kaas’. Op de website van een dansschool kwam ik ‘Vind u’ tegen, maar ook ‘Wordt je’. Op dat soort momenten wil ik dan zo graag mijn rode pen erbij pakken! Alleen, waarom eigenlijk? Als we elkaar begrijpen, is het toch goed?

Taalnerd

Noem me een taalfreak of een mierenneuker, maar ik corrigeer het liefst iedereen op elke fout. Al zolang ik me kan herinneren! Het doet gewoon pijn aan mijn ogen als ik iemand ‘ik wordt’ zie typen. Of ‘groter als’. Ik mag er toch vanuit gaan dat we allemaal een bepaalde basisschoolachtergrond hebben, waarin al die regels aan bod zijn gekomen? Noem me een kreng, maar ik krijg altijd een lage dunk van mensen die zo fout schrijven. Ik ben zelfs zo erg, dat ik er maar gewoon mijn beroep van heb gemaakt: teksten schrijven of verbeteren voor mensen die dat zelf niet kunnen. Tja, ik verdien dus gewoon mijn geld als taalfreak.

Dat kan de beste overkomen

Betekent dit dat ik altijd foutloos schrijf? Nope. Ik vrees dat zoiets gewoon praktisch onmogelijk is. Ken je dat trucje waarbij je alleen de eerste en laatste letter van een woord op de juiste plek zet en de rest van de letters door elkaar husselt? Dat woord kun je dus wel goed lezen! Omdat je hersenen er zelf een logisch geheel van maken. Dat gebeurt meestal ook met taalfouten: je leest eroverheen omdat je hersenen best wel snappen wat er staat. Als je je eigen teksten leest, gaat dat zelfs nog een stapje verder. Je hebt immers zelf de tekst geschreven, dus je leest wat je verwacht dat er staat. Mis je ergens een t of staat er op een andere plek eentje te veel? Dan lees je daar dus gewoon overheen. Zo komt het regelmatig voor dat ik van mijn moeder (a.k.a. mama taalfreak) een berichtje krijg: “Er staat een fout in je blog.” Auch, dan voel ik mijn wangen meteen rood worden van schaamte. Ik, taalfreak pur sang, maakte een fout. Tja, dat kan de beste, uhh iedereen, overkomen.

Het is oké

Is het dan ook echt zo erg om taal- en spelfouten te maken? Nou. Dat hangt er vanaf. Schrijf je een leuk blog of een mooi verhaaltje voor op Facebook? Dan strijk ik wel over mijn hart. Als we je maar begrijpen! Maar op de menukaart van een Italiaans restaurant kan écht geen ‘latte macciato’ staan. Dat toont in mijn ogen aan dat je niet echt weet waar je het over hebt. Of dat je geen goede ‘latte macchiato’ kunt maken. Heb je een professionele website voor je bedrijf? Dan vind ik ook dat je professionaliteit moet uitstralen in de inhoud daarvan. Bevatten je teksten grove fouten, dan zou het zomaar eens kunnen dat de diensten die je aanbiedt ook fouten bevatten. Dat willen klanten niet! Ben je nog student en schrijf je een scriptie? Dan laat je zien wat je al die jaren op school hebt geleerd, en ik mag toch hopen dat leren spellen daar bij hoorde!

Maar toegegeven: ik vind het niet zo erg dat veel mensen fouten maken. Hoe meer fouten zij maken, hoe meer geld er bij mij in het laatje komt 😉

Schrijf jij toch liever zelf foutloos? Check dan even deze spoedcursus Nederlands!

Wil je op de hoogte blijven? Volg ons ook op Instagram en Facebook.

Dit artikel werd al 69 keer gedeeld.