Waarom bemoei jij je met mijn tattoo?

“Eigenlijk heb ik een hekel aan tattoos, maar die van jou vind ik wel oké.” Als ik een dubbeltje kreeg voor alle keren wanneer iemand zich ongevraagd met mijn tattoo bemoeide, hoefde ik deze blog niet te schrijven voor het geld.

Ik ben eerlijk: ik heb geen seconde getwijfeld over mijn tattoo. Toen ik het ontwerp zag, dacht ik: ja, dit is ‘m. En een week daarna was mijn afspraak. Impulsief, maar dat is mijn stijl. Velen vinden dat ik langer na had moeten denken en daar ben ik het mee eens. Al vind ik niet dat ik meer na had moeten denken over het ontwerp, de plek of het mogelijk verkleinen van mijn kansen op de arbeidsmarkt. Ik had meer na moeten denken over de irritante behoefte van vreemden om zich ongevraagd te bemoeien met het stukje lichaamsversiering dat ik op mijn bovenarm heb.

Een naakte vrouw

Om een wat concreter beeld te schetsen: ik heb een naakte vrouw op mijn arm getatoeëerd. Een minimalistisch ontwerp van een vrouwentorso zonder hoofd, waaruit bladeren groeien. Misschien iets te artistiek of aanstootgevend voor sommige mensen (wees gerust je ziet geen geslachtsdeel en verder vrij weinig detail, scroll naar beneden voor een foto). Maar daarmee vraag ik nog steeds niet om de mening van een vreemde.

Overleden hamster

“Mag ik wat vragen?” en voordat ik antwoord kan geven: “Wat is de betekenis achter je tattoo?” Ik werk in een restaurant en je kunt je voorstellen dat ik met lekker weer besluit een shirt met korte mouwen te dragen. Niet zonder consequenties: het gevolg is dat er continu naar de betekenis van mijn tattoo wordt gevraagd. Die er niet, dus we zijn snel uitgepraat. Maar als ik dat vertel, krijg vragende blikken en opmerkingen als “oh, dus je hebt dit zomaar op je arm laten tatoeëren?” Ik weet niet precies wat ze bedoelen met ‘zomaar’. Hadden ze liever een zielig verhaal hadden gehoord? Dat het as van mijn overleden hamster erin verwerkt zit, omdat die zo hield van naakte vrouwenlichamen? Een tattoo is een vorm van lichaamsversiering. Het woord zegt het al: versiering. Daar hoeft geen betekenis achter te zitten. Je kunt hier ook voor kiezen omdat je het mooi vindt. En al is het hamsterverhaal waar, dan is dat non of your business. Een tattoo neem je voor jezelf, dus verantwoording naar de buitenwereld is absoluut niet nodig.

Zelfportretje

Bleef het bij deze vraag, dan hoorde je mij niet zeuren. In plaats daarvan doen mensen alsof mijn tattoo als bijschrift heeft: “Ik heb deze tattoo alleen maar, omdat ik wil dat jij er iets van vindt.” Er gaat geen werkdag voorbij zonder dat iemand zegt: “Oh, ik vind tattoos eigenlijk heel lelijk, maar die van jou vind ik wel oké” of “Ik zou het zelf echt nooit nemen, maar bij jou is het wel leuk.” Dat is een beetje hetzelfde als zeggen: “Wel lachen om naar te kijken, maar gelukkig loop ik zelf niet voor lul.” Ook leuk zijn beoordelingen als ‘bijzonder’, ‘origineel’ of ‘apart’. Dat is slechts een subtiele manier om te zeggen dat je het niks vindt.

Iemand over deze vriendschapstattoo op mijn pols: ‘Maar wat als de vriendschap stuk loopt?’ Foto: Paul Wijsen

Grapjassen

Er zijn ook veel mensen die graag de lolbroek uithangen, met mijn tattoo als doelwit. “Dus, je hebt even een zelfportretje op je arm gezet?”, “Wat is dat daarboven? Een artisjok?” of  “Ik zie helaas nét niet wat ik wil zien, haha!” zijn enkele voorbeelden van wat ik naar mijn hoofd geslingerd krijg. Denk niet dat ik verbitterd ben. Ik heb zelfspot, mits je een goede grap maakt (de artisjok-vergelijking komt redelijk in de buurt). Maar wees voorzichtig met grappen over zoiets persoonlijks, want misschien ben ik onzeker en trek ik me daadwerkelijk iets aan van jouw mening. Daarnaast is het niet een t-shirt dat ik weer uittrek. Je doet lacherig over iets dat permanent op mijn huid staat.

Iets persoonlijks

Natuurlijk wuif ik deze opmerkingen gewoon weg. Het punt dat ik wil maken, is dat mensen moeten begrijpen dat een tattoo niet per se een reden hoeft te hebben. En dat het een uiting is van wat iemand mooi vindt. Net als hoe jij je kleedt of welke kleur jij je haar verft. Ik vraag ook niet naar de betekenis achter jouw kortpittige kapsel en ik zeg ook niet tegen een wildvreemde dat ik vind dat harembroeken heel erg 2015 zijn. Het is gewoon een kwestie van manieren. Complimentjes zijn lief, maar let op je formulering en houd je lompe grappen achterwegen.

Wil je op de hoogte blijven? Volg ons ook op Instagram en Facebook.

Dit artikel werd al 123 keer gedeeld.