Getty Images/Jeff J Mitchell

Kunnen we meer doen tegen terrorisme? Ja, maar willen we dat? Nee

Na iedere grote aanslag in de westerse wereld, of het nou om terrorisme gaat in Parijs, Berlijn of nu Manchester. We stellen onszelf elke keer de vraag: hadden we dit kunnen voorkomen? Het antwoord is in veel gevallen ja. Maar de belangrijkere vraag is of we dat willen. Je eerste instinct is om volmondig ja te roepen. Houd dat nog even voor je: voor deze veiligheid moet je meer opofferen dan je lief is.

Lees ook: Wat moet je eigenlijk doen als er een terroristische aanslag is?

De aanslag in Manchester was een nieuw dieptepunt. Tientallen gewonden en 22 doden, waaronder veel kinderen die net vol geluk uit een concert van Ariana Grande kwamen. Een monsterlijke daad. Niet gek dus dat de eerste reacties vol woede waren. “Onze overheid kan onze kinderen niet beschermen” en dus moet er harder opgetreden worden tegen immigranten, het leger moet de straat op, een interneringskamp voor iedereen die onze landen in wil. Je ziet waar tolerantie voor heeft gezorgd: de dood van onschuldige, kleine meisjes.

Foto: Getty Images/Jeff J MitchellFoto: Getty Images/Jeff J Mitchell

Is het gek dat mensen zo denken meteen na een aanslag? Natuurlijk niet, emotie neemt over. Sommige mensen gaan wel erg ver en denken alleen maar aan hun eigen politieke agenda (jullie weten wie ze zijn). Politieke correctheid is volgens hen het probleem, want “ik mag niet zeggen wat ik wil, dan ben ik meteen een racist of een fascist”.

Ieder weldenkend mens weet oplossingen te verzinnen, maar die linkse rakkers en social justice warriors zijn te zwak.

Dat is natuurlijk je reinste onzin: half Facebook en Twitter staat vol met gal, niemand houdt ze tegen. Sterker nog, de reden dat mensen die heftige ‘oplossingen’ eisen tegen terrorisme niet uitspreken, is omdat ze weten dat die dingen niet acceptabel zijn in een samenleving. Zelfs bekende opiniemakers roepen op tot Holocaust 2.0 en beschuldigen multiculturalisme van massamoord. Wanneer je voor tolerantie staat, ben je simpelweg niet boos genoeg over de moord op kinderen. We zijn te passief.

Alles behalve passief

Westerse landen zijn alles behalve passief. In Nederland is bijvoorbeeld nog geen aanslag gepleegd voornamelijk door het enorme werk dat verschillende partijen verrichten. Scholen, wijkagenten, burgemeesters, jeugdzorg, buurtvaders, GGZ-medewerkers en anderen werken zowel op landelijk als lokaal niveau samen om informatie te verzamelen. Bij afwijkend gedrag wordt er meteen aan de bel getrokken. De aanslag in Manchester werd gepleegd in een land met een van de meest uitgebreide terrorismebestrijding ter wereld. Op weinig andere plekken ter wereld word je zo in de gaten gehouden als in Groot-Brittannië. In 2013 was er maar liefst een toezichtcamera voor iedere elf mensen. Er zijn allerlei programma’s, zoals Prevent, waarbij scholen, universiteiten en andere publieke instellingen verplicht zijn iedere verdachte radicale of extreme activiteit te rapporteren. Big Brother zit er bovenop.

Foto: Getty Images/Jeff J MitchellFoto: Getty Images/Jeff J Mitchell

Wil je dus meer doen? Dan krijg je een volwaardige politiestaat. Dat is waar de opruiers op social media eigenlijk om vragen. Ben je het er niet mee eens, dan ben je een cuck en een SJW. Dus technisch gezien hebben ze gelijk, we kunnen meer doen om terrorisme te voorkomen. Maar dat is niet wat we willen.

Lees ook: Waarom het volgen van (slecht) nieuws wél belangrijk is

We kunnen bijvoorbeeld iedereen op laten pakken die ook maar het minste of geringste radicalisering vertoont. Ben je op een verdachte website geweest? Kom maar mee. Ooit een gesprek gevoerd met een sketchy persoon? Hoppatee. Moet je ze wel een flinke tijd opsluiten, want als er iets is waarmee je geweld tegen de staat promoot is het wel met onderdrukking vanuit de staat. Die mensen concentreer je in een kamp, zodat je altijd weet waar ze zijn en wat ze doen. Komt je vast bekend voor. Kunnen we gerust doen, maar is dat het waard om jonge mensenlevens te redden?

De emotie zegt ja. De klootzakken vermoorden onze kinderen. Gooi de grenzen maar dicht en bouw die kampen. Het is misschien niet goed, maar dat is kinderen vermoorden ook niet. De angst en frustratie is misschien legitiem, maar wordt misbruikt om racistische belangen te helpen. Maar onthoud:

De enige manier om monsters te stoppen, is om zelf monsters te worden.

Niet dat we dat niet al zijn overigens.

Kuch kuch.

Extreem zijn in extremisten stoppen

De enige manier om terroristen die ons leven zo erg haten dat zij zelfs een popconcert opblazen te stoppen, is om zelf ons leven al te vernietigen door middel van de onderdrukkende staat. Je wilt misschien niet dat onze kinderen in angst voor terrorisme opgroeien, maar wil je ze wel laten opgroeien in angst voor de grote, boze leider? Precies daarom zijn de oproepen tot eenheid en tolerantie belangrijk. Het laat zien dat we nog altijd samen krachtig zijn. Dat we nog altijd waardigheid kunnen tonen. Dat we racistische en fascistische ideologie kunnen weerstaan. Want die racistische ideologie wil dat jij je vrijheid afgeeft om je verder uit te kunnen buiten. Want zolang we als één wraak kunnen weigeren en onze menselijkheid behouden, kunnen mensen met kwade bedoelingen nooit winnen.

Uitgelicht