pexels

Ik ben verslaafd aan net-niet-shoppen. En jij waarschijnlijk ook!

Ken je dat? Je opent de H&M app of bekijkt s ’avonds laat nog even de Zara-website en raakt op slag verliefd op alles wat je daar ziet. Die ene rode broek selecteer je in maat 38 en gooi je in je winkelmandje. Vervolgens blijf je maar scrollen en klikken. Je opent ook nog even de nieuwe beach-collectie om een aantal bikini’s te bekijken. Aan het einde van je shopsessie heb je een winkelwagentje vol kleding voor een half maand salaris. Je klikt alles weg en gaat tevreden slapen. Ik shop dus, zonder daadwerkelijk te bestellen en betalen. En doe dat meerdere keren per week. Waarom in godsnaam?

Net-niet-shoppen in de winkel

Ik moet toegeven dat ik dit ook wel eens in de winkel doe. Dan loop ik de hele Zara door, pak ik van alles uit de rekken om te gaan passen. Maar als ik bijna bij de paskamer ben, besef ik dat ik helemaal geen zin heb om te passen en hang ik alles weer terug. Zonder kleren loop ik dan de winkel uit, maar toch geeft het me een gevoel van geluk. Ik vermoed dat het ergens een psychologische oorzaak heeft. En inderdaad het is bewezen, door shoppen komt er dopamine vrij en dat zorgt er dus echt voor dat je gelukkiger wordt.

Waarom doe ik dit?

Tot zover niks spannends, maar waarom ervaar ik dit dan ook als ik niet eens iets koop? Blijkbaar vinden we het gevoel van keuzes kunnen maken fijn, omdat we dan een bepaalde controle hebben. Dat gevoel ervaar je natuurlijk ook al tijdens het proces van scrollen, klikken en kiezen. Dit zou dus kunnen verklaren waarom ik het daadwerkelijke bestellen niet nodig heb om me gelukkig te voelen. Bovendien hebben mensen schijnbaar altijd de behoefte om bij een groep te horen. Door het shoppen kun je kleren selecteren die hip zijn en passen bij de persoon die je zou willen zijn. Je vindt jezelf dus cool omdat je zoveel leuke dingen weet te selecteren. Dat herken ik zeker bij mezelf. Als ik na een avondje ‘shoppen’ alle producten in het winkelmandje bekijk, vraag ik me vaak af waarom ik geen stylist of modeontwerper ben geworden.

Kan ik een koopverslaving ontwikkelen?

Ik denk ook wel eens, wat zou er gebeuren als ik daadwerkelijk wel dat winkelmandje van een half maandsalaris zou afrekenen? Zou ik een koopverslaving kunnen ontwikkelen? Die vraag kan ik zelf natuurlijk moeilijk beantwoorden. Een koopverslaving kan ontstaan door een laag zelfbeeld of bijvoorbeeld door een (lichte) depressie. Mensen met een koopverslaving troosten zichzelf met aankopen en voelen zich heel even beter door de nieuwe spullen. Maar moeten vervolgens weer nieuwe spullen kopen om dit gevoel vast te kunnen houden. Mijn (totaal niet bewezen) analyse is dat ik me beter kan laten voelen door het net-niet-shoppen, omdat ik mezelf cool vind door mijn goede smaak. Maar vervolgens ook trots ben op het feit dat ik het uiteindelijk allemaal niet koop. Bij mij komt het geluksstofje dus al vrij bij enkel het gevoel van controle en keuze, terwijl dit bij een koopverslaving hoogstwaarschijnlijk pas vrijkomt als het pakketje daadwerkelijk thuis wordt bezorgd of als je met tas de winkel uit loopt.

Verslaafd aan net-niet-shoppen

Overigens denk ik dat ik wel verslaafd ben aan het ‘net-niet-shoppen’. Ik doe het te vaak en mis het echt als ik het een tijdje niet heb gedaan. Ook op Marktplaats of United Wardrobe rondstruinen vind ik heerlijk. Hier kun je ook nog eens biedingen doen, die niet bindend zijn. Soms doe ik dat. Terwijl ik diep van binnen eigenlijk al weet dat ik die schoenen toch nooit écht ga kopen. Als mijn verhaal jou niet bekend voor komt. Probeer het dan eens een keertje. Gooi dat winkelmandje ongelimiteerd vol en klap vervolgens je laptop dicht. Misschien word je er wel een gelukkiger persoon van. Ben je een beetje verslavingsgevoelig en voel jij je pas gelukkig als je de kleding daadwerkelijk aan hebt? Vergeet dan heel snel dit artikel en klik nu de webshops die openstaan in de andere tabbladen weg.

Wil je op de hoogte blijven? Volg ons ook op Instagram en Facebook.