Ondertussen.nl/Pexel

Ik heb na 26 jaar mijn kop geschoren en het voelt goed

In mijn 26 jaren op deze aardbol heb ik van alles met m’n haar gedaan. Het is kort geweest, het is lang à la The Beatles geweest, het is geverfd geweest. En nu ben ik er klaar mee. “Weet je het zeker?” vraagt de kapper, meer kijkend naar mijn vriendin dan naar mij. “Doe het”, zeg ik. Met een felle zoem zit er een streep in mijn haar. Na 26 jaar gaat het er allemaal af. En ik kan je vertellen: het voelt pittig goed.

Al een tijdje speelde ik met het idee om gewoon alles eraf te scheren. Een frisse start, eens een keer wat anders. Maar zo 1-2-3 je haar eraf scheren doe je niet. Niet nuchter in ieder geval. Maar om nou een alcoholvergiftiging na te streven om maar dronken genoeg te zijn om m’n haar eraf te scheren is ook weer zoiets. Nee, over je haar afscheren denk je een tijd over na. Je moet wat dingen realiseren bij jezelf.

Waar houd ik nog aan vast?

M’n haar is altijd al een obsessiepunt voor me geweest. Op de middelbare school had ik een Beatles-stijl kapsel. Ik cringe als ik terug kijk naar die foto’s, want sodeju wat is het vreselijk. Van dat misbaksel naar een korter kapsel was al een gigantische stap. Ineens zat er niks meer voor m’n gezicht, en had ik ook niks meer om me achter te verbergen. Maar in alle eerlijkheid ging mijn haar slechts van een 3 naar een solide 6. Prima, maar niks om over naar huis te schrijven. Ongeveer een jaar geleden wilde ik het saaiste, standaard bruine kapsel wat opleuken. Ik ging naar volledig grijs want dat vond ik lollig. In enkele maanden vervaagde het grijs naar geblondeerde highlights wat, eerlijk is eerlijk, mijn kapselcijfer iets verhoogde naar wellicht een 7.

Foto: Ondertussen.nlFoto: Ondertussen.nl

Ik realiseerde me dat het niet echt indrukwekkend ging worden. Dus waarom maak ik me er dan zo druk om? Ik kan het net zo goed afscheren, dat scheelt me een hoop gedoe. Toen die gedachte voor het eerst in me opkwam, ging er een soort lampje branden. Dat het eigenlijk nog niet zo’n slecht idee is. Ik ging op zoek naar mensen die hetzelfde hadden gedaan. Een beetje inspiratie op doen zeg maar. Ik spotte een influencer op Instagram die al jaren zijn hoofd schoor. Hij spoort voor de gein mensen aan om het ook te doen en lid te worden van zijn eierhoofd-cult. Mensen deden het massaal. Het kwam tot me: mensen zeggen toch altijd dat je schijt moet hebben en moet doen waar je zin in hebt? Nou, doen dan. Ik heb zin om mijn haar af te scheren dus schijt. Gewoon doen.

Er is wel één punt waar je altijd rekening mee moet houden, zelfs als je schijt hebt: mijn vriendin was er minder fan van. En dat is een understatement. Ze wilde het echt niet. Maar na enkele weken aandringen, ging ze schoorvoetend akkoord. “Weet je het zeker?” vraagt de kapper nogmaals. Ach, het is maar haar.

Geen bad hair days meer

Nu hoef ik ’s ochtends m’n haar niet meer te doen, heb ik geen last meer van bad hair days, hoef ik niet meer naar de kapper. Maar belangrijker: ik ben niet meer met m’n haar bezig. Wie had gedacht dat schijt hebben en gewoon doen waar je zin in hebt zo chill kan zijn? Nou wil ik je niet aansporen om je haar te scheren, maar hee: gewoon iets doen omdat je er zin in hebt kan verrassend goed uitpakken.