How to survive in een wereld waarin ieder elkaar continu knuffelt

Sommige mensen vinden het het lekkerste wat er is: knuffelen. Letterlijk vertaald: je lichaam liefdevol tegen iemand aandrukken. Maar het is een fout om te denken dat iedereen knuffelen fijn vindt. Ik heb er namelijk persoonlijk niks mee. Althans, niet in de mate waarop iedereen elkaar knuffelt tegenwoordig. Ik knuffel graag met mijn vriend, of als ik iemand wil troosten of bedank. Maar elkaar knuffelen bij elke begroeting, compliment, afscheid, leuke grap of zelfs bij een goed cijfer gaat mij te ver.

Ik knuffel alleen als ik daar de behoefte toe voel, en dat is precies wat andere mensen juist vervelend aan mij vinden. Ze zijn bang dat ik niet van ze houd en zeggen bij elke knuffel gekscherend: ‘’ah hier hou jij niet van he?’’. Toch weerhoudt het ze er niet van. Helaas. Misschien helpt mijn lengte (1.61 m) ook niet mee: mensen vinden het zelfs schattig als ik tegenstribbel. Houden van knuffelen lijkt dus heel normaal, en mijn negatieve houding tegenover knuffelen abnormaal.

Hoe kan het dat hier zo’n groot verschil in zit?

Het kan komen door de stofjes oxytocine en prolactine. Deze stofjes maakt iedereen aan, en de hoeveelheid kan bepalen of je houdt van knuffelen of niet. Heb je meer oxytocine? Dan ben je sneller geneigd om alles wat los en vast zit te knuffelen. Heb je meer prolactine? Dan ben je meer zoals ik. Ook kan het komen door opvoeding, je bent gewoon niet zo van het knuffelen omdat je ouders dit niet waren. Of je bent hoog sensitief of hebt iets anders waardoor je minder van aanrakingen houdt.

Blame the Americans

We doen dit knuffelen om het minste of geringste nog niet zo lang in Nederland. Deze ‘hug’ is namelijk komen overwaaien uit Amerika en is eigenlijk meer een vluchtige vorm van knuffelen dan een stevige. En de hug is here to stay. De knuffel neemt het bij begroetingen dus over van de handdruk of de drie kussen, ook bij mannen. Vooral in grote steden en onder jonge mensen is het steeds normaler om jan en alleman te aan te raken. En dat wordt met de jaren dus steeds meer. Help! Hoe ga ik daarmee om zonder iemand te kwetsen?

Mensen die wel van knuffelen houden voelen zich namelijk nogal afgewezen als je niet wilt knuffelen of vinden dat je te weinig affectie toont. In het begin liet ik gewoon nooit merken dat ik het niet fijn vond, maar door mijn gezichtsuitdrukking en houding kreeg mijn omgeving vanzelf door dat ik het niet zo fijn vond. Mijn armharen gingen er letterlijk van overeind staan. Toen ben ik gewoon maar eerlijk gaan zeggen dat het niets te maken heeft met liefde of afwijzing, maar dat ik gewoon niet zo van het aanraken ben. Sindsdien voelen mensen zich juist heel erg vereerd als ik ze wel affectie toon. En dat is dan juist weer heel erg leuk!