Daniëlle

Hoe weet je zeker dat je in het verkeerde lichaam zit? Daniëlle (27) vertelt

Daniëlle is 27 jaar en zit middenin haar transitie. In een reeks van vier interviews deelt ze de komende tijd haar ervaringen. Hiermee hoopt ze awareness voor transgenders te creëren, anderen te inspireren en te informeren. Want, zoals ze zelf zegt, acceptatie is een van de mooiste gevoelens! Deze week vertelt ze over een van de eerste stappen: want hoe weet je nou zeker dat je in het verkeerde lichaam zit?

Hoe wist jij dat je in het verkeerde lichaam zat?

“Rond mijn 7e wist ik dat ik geen jongetje was. Veel transgenders komen er rond hun 6e, 7e of 8e achter. Mijn eerste herinnering is dat ik een jurk aantrok van het zusje van een vriend en dat dat zo ontzettend mij voelde.

Ik sprak sowieso graag met de zussen van mijn vrienden, omdat ik me ontzettend verbonden met ze voelde. Ook kwam ik graag in hun kamers, omdat het de kamer (en kleding) die ik wilde hebben weerspiegelde. Eenmaal thuis trok ik af en toe de kleding en sieraden van mijn moeder aan. Eén keer ben ik betrapt, als smoesje gebruikte ik toen dat ik aan het oefenen was voor een drama optreden.”

Zo had ik overal wel mijn uitvluchten voor klaarliggen.

Hoe ging je ermee om?

“Op de middelbare school liep ik er als een sloeber bij, want het interesseerde me allemaal weinig. Gaandeweg ging ik meer de hipster kant op, liet mijn haar lang groeien en bevond me veel in de metal scène (waar lang haar geheel normaal is). Ik kreeg relaties, maar al mijn relaties vonden dat lange haar te vrouwelijk en zeiden dat het korter moest. Ze vonden mij een te vrouwelijke man, ook al deed ik mijn best om ontzettend mannelijk over te komen. Over je best doen gesproken: bij elke presentatie die ik moest doen, trainde ik mijzelf van tevoren om me niet in zij-vorm te benoemen.

Ik begon mijn eigen onderneming met daarbij een webshop zodat ik schoenen, sieraden, accessoires en kleding kon inkopen zonder dat iemand daarvan opkeek. Op een gegeven moment had ik een collectie die ik verstopte in een tas en als iedereen weg was deed ik alles aan en was ik totaal mijzelf. Toen ik in een studentenhuis woonde heb ik een make-up/hair styling cursus (met make-up kist) besteld. Ik heb me toen totaal geschoren, alles gelakt/opgemaakt.

Dat was echt een euforisch moment!

Lees ook: Ook gemeente Utrecht krijgt genderneutrale toiletten en hierom is dat belangrijk

Maar het werd steeds moeilijker. Door bijvoorbeeld huisgenoten die in mijn badkamer kwamen, waar alle make-up stond. Of diezelfde huisgenoten die zich afvroegen waarom ik mij helemaal had geschoren. We hadden ook spelavonden en zo nu en dan kreeg je ‘vrouwen-vragen’, waar ik het antwoord op wist. Waarschijnlijk dachten ze dat ik homo was, want een vrouwelijke man zijn is één ding, maar ik ging in alles veel verder dan wat een vrouwelijke man zou doen.

Toen het carnaval was werd het mij allemaal teveel. Ik zag allemaal blije mensen die genoten van het leven, dat wilde ik ook. De volgende dag stond ik voor de deur van mijn huisarts.”

Foto: DanielleFoto: Danielle

Hoe voelt het om in het verkeerde lichaam te zitten?

“Je kijkt in de spiegel en ziet een schim van iets wat jij niet bent, je bent dan ook niet verbonden met je eigen ik, je zweeft. Twee platen zijn niet uitgelijnd en zodoende is alles wazig. Dit maakt je super ongelukkig op zoveel niveaus.

Je kunt ook de vergelijking maken met iemand die in de gevangenis wordt geplaatst maar totaal onschuldig is.

Hij/zij voelt veel verdriet, onbegrip, pijn, angst en haat (van het hele universum) en dat allemaal tegelijkertijd. Je bent in oorlog met jezelf en dat is zo ontzettend pijnlijk, enige levensvreugde ontbreekt dan ook totaal.”

Waar haalde je er informatie over vandaan?

“Ik kom uit 1990, dus pas veel later in mijn leven had ik vast internet. Tot die tijd was er een inbelverbinding op één computer met de hele familie en daar kon ik natuurlijk niks privé opzoeken. Pas toen ik een eigen PC had met eigen verbinding kon ik gaan zoeken en kwam ik erachter dat er meer mensen zoals ik waren. Daar achter komen was zo wonderbaarlijk mooi!

Sinds mijn 12e heb ik me op alle mogelijkheden manieren verdiept in alles wat met de transgender wereld te maken heeft. Ook heb ik transgenders begeleid, ik deed me toen voor als een liefdevolle heteroseksuele man. Zodoende hield ik me veel bezig met de community en had ik al vroeg een netwerk opgebouwd. Maar ondanks alle informatie en liefde die ik kreeg, durfde ik zelf nog niet uit de kast te komen.”

Volgende week vertelt Daniëlle hoe zij uit de kast kwam en hoe haar omgeving daarop reageerde. Later deelt ze ook hoe een geslachtsverandering in z’n werk gaat en hoe liefde en seks daarna werken. Stay tuned!


Dit artikel werd al 27 keer gedeeld.
Uitgelicht