Stocksnap

Hoe moet ik uitleggen dat je moet geven om anderen?

Ik krijg vaak te horen dat ik een vrij uitgesproken mening heb. Ik zie dat als een compliment, je moet tenslotte opkomen voor waar je in gelooft, toch? Maar de laatste tijd merk ik een soort van moeheid. Ik heb er de kracht niet voor om met mensen te praten over politiek of soortgelijke onderwerpen. En dat heeft niks te maken met politieke verschillen. Het is niet dat ik mijn standpunt niet wil verdedigen. Ik weet gewoon niet hoe ik moet uitleggen aan iemand dat je om je medemens moet geven. Het moet me echt even van mijn hart.

Nou denk je wellicht: ‘Natuurlijk geeft iedereen wel om zijn of haar medemens.’ Dat zie je helaas niet bij iedereen terug. Laat me je wat voorbeelden geven.

Ik kom praktisch nooit bij de dokter, maar zou graag wat extra af willen staan als ik weet dat mijn medemens hierdoor goedkopere – hopelijk ooit gratis – zorg krijgt. Wanneer ik hoor dat mensen moeten schrapen om hun medicijnen te moeten betalen, verwacht ik dat iedereen daar aan mee zou willen helpen. Niets is minder waar.

Een ander voorbeeld. Mijn vriendin en ik hebben geen kinderwens, maar ik zou graag meer van mijn belastingcenten richting onderwijs zien gaan. Omdat ik vind dat ieder kind fatsoenlijk en gratis onderwijs verdient. Gewoon, omdat dat in mijn ogen logisch is.

Ik zal zelf waarschijnlijk nooit een vluchteling zijn. Maar dat betekent niet dat ik niet alle vluchtelingen welkom heet in ons land. Ik kan me niet voorstellen hoe heftig het moet zijn om je vaderland achter te moeten laten. Zo ver ik het zie, hebben we plek zat. Wees welkom. Maar dat je oude gymzaal omgetoverd wordt tot AZC, schiet bij sommige onverklaarbaar in het verkeerde keelgat.

Foto: PexelsFoto: Pexels

Is empathie niet universeel?

Als jij van mening bent dat je liever wat extra centjes in je portemonnee hebt, dan mensen die het zwaar hebben te helpen, dan is dat verschil niet politiek.

Dan verschillen wij fundamenteel in onze visie wat het betekent om een goed mens te zijn en om onderdeel van een samenleving te zijn.

Hoe leg ik een basale emotie als empathie uit?

Nee, ik ben niet de paus. Ook ik kan egoïstisch zijn. Maar ik kan geen politieke discussies voeren met mensen die liever een bonus geven aan ING-topmannen of dit überhaupt proberen te verdedigen, dan bijvoorbeeld het minimumloon verhogen zodat de schoonmakers, straatleggers en postbodes van de wereld het beter hebben. Als je vindt dat ik dan een ‘linkse joekel’ ben, dan heb ik niks meer te zeggen. Als je niet vindt dat ieder persoon het moet kunnen veroorloven om een dak boven hun hoofd te hebben, te kunnen eten, onderwijs te genieten en gebruik kan maken van ons zorgstelsel zonder daarvoor schulden op te bouwen, zijn wij heel verschillend.

Foto: PexelsFoto: Pexels

Ikke, ikke, ikke

Wanneer ik nieuws hoor over de politiek, kun je haast iemand horen zeggen: “Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken.” Politici zijn nou eenmaal niet mijn type mens, ze geven meer om opnieuw verkozen te worden dan om het welzijn van het land. Het pijnlijke is dat je dit sentiment ook in gewone, hardwerkende Nederlanders hoort. De reacties op Facebook zijn gevuld met woedende mensen van middelbare leeftijd die zichzelf nog liever van een gebouw gooien dan dingen opofferen om anderen te helpen. Moeten we niet voor elkaar zorgen? Schrijver Lewis Carroll schreef ooit in een brief: “Een van de diepste geheimen van het leven is dat alles wat het doen echt waard is, is wat we doen voor anderen.” Kinders, het staat zelfs heel duidelijk in de Bijbel: “Doe niets om er zelf beter van te worden of om erover te kunnen opscheppen. Maar wees bescheiden en vind andere mensen belangrijker dan jezelf. Let niet alleen op wat goed is voor jezelf. Let ook op wat goed is voor een ander.” (Filippenzen 2:3-4)

Maar goed: ik kan empathie niet bij je tevoorschijn toveren. Je kunt mensen niet overtuigen om om anderen te geven. Ik zou trouwens ook helemaal niet weten hoe ik dat moet doen. Ik loop voortaan liever weg van discussies, voordat ik een slagader spat. Zolang de onderstaande foto een ‘extreem’ wereldbeeld is (ja, op social media werd daarover gediscussieerd), ben ik er klaar mee: