Foto: Avalon

Dit leerde ik van een week lang ongegeneerd vloggen

Een week lang vloggen. Als ik een weekvlog kijk lijkt het alsof het niets is, maar niets is minder waar. Ik werd zenuwachtig van het idee dat ik een hele week alles moest vastleggen. Ik bedoel, ik kan best wel wat leuks gaan doen, maar je moet er wel steeds bij stilstaan dat de camera (in mijn geval mijn telefoon) met je meegaat. En dan moet je ‘m dus wel ook echt gebruiken. Omdat ik vloggers eerst nog een beetje belachelijk kon maken, maar dus niet wist hoe dit echt werkte, besloot ik de uitdaging aan te gaan om een week lang te vloggen. En buiten het feit dat ik dat super ongemakkelijk vond, heb ik daar behoorlijk wat van geleerd.

Soms moet je namelijk gewoon je gêne aan de kant zetten en doen wat er van je verwacht wordt. Dit was bij mij in het begin van mijn vlogweek vooral het geval. De maandag dat ik begon, stelde ik het vloggen zo lang mogelijk uit. Ik vond het ongemakkelijk om in mijn eentje in de keuken een soort van presentatie te gaan houden terwijl mijn vriend in de woonkamer zat te werken (en dus alles aan moest horen). Na 100 takes (nee, geintje, het waren er een stuk of zes), was ik er klaar mee.

Lees ook: Hoe moeilijk is het eigenlijk om te vloggen?

De ongemakken

Ik kwam er al snel achter dat vloggen behoorlijk wat ongemakken met zich meebrengt. Niet alleen moet je te pas en te onpas je camera tevoorschijn moet toveren, er moet ook nog ruimte opstaan om al die video’s op te slaan. Een tip voor iedereen die veel foto’s en video’s met zijn telefoon maakt: gebruik Google Photos. Je kunt hierbij heel makkelijk alle video’s en foto’s exporteren, om vervolgens alle opgeslagen bestanden van je telefoon te verwijderen.

Natuurlijk besloot mijn telefoon juist deze week niet helemaal lekker mee te werken en vloog mijn batterij elke dag leeg. Dat kwam natuurlijk door het vele filmen, maar ook door het exporteren van de video’s. Dit kwam erop neer dat ik áltijd een oplader bij me moest hebben.

De awkwardness

Zoals ik eerder al zei: vloggen kan behoorlijk ongemakkelijk zijn. Ik merkte dat ik het vooral super ongemakkelijk vond om tegen de camera te praten als er mensen bij waren. Al had ik hier wel vrij snel steeds minder moeite mee, ik moest gewoon echt even een drempel over. Maar dat is nog niet eens het ongemakkelijkste, want jezelf terugzien (en horen!) is misschien nog wel veel erger. Buiten het feit dat ik erachter kwam hoe mijn stem klinkt en hoe onduidelijk ik soms praat, kwam ik er ook achter dat ik een soort presentatiestem opzet (waarop mijn zus continu zei: praat nou eens normáál!), maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan in mijn geval.

Foto: Avalon - Een klein overzicht van hoe mijn telefoon er deze week uitzag.Foto: Avalon - Een klein overzicht van hoe mijn telefoon er deze week uitzag.

De (levens)lessen

Nadat ik een week lang heb gevlogd, en dus heb ervaren hoe het is om een vlogger te zijn, zal ik iedereen die hier zijn werk van heeft gemaakt niet zo snel meer belachelijk maken. Je hebt echt een dagtaak aan het vloggen en bij mij begon het zelfs een beetje mijn leven over te nemen. Ik probeerde de hele tijd de bedenken hoe iets eruit moest komen te zien om te filmen, maar in the end was ik steeds te laat.

Daarnaast is het best confronterend om elke keer die camera op je kop te zetten. Ik werd ineens heel bewust van hoe ik dingen doe en zeg. En zag ineens alle uitdrukkingen op mijn gezicht, terwijl ik me daar voorheen niet bewust van was. Als je echt vaak vlogt, kan ik me voorstellen dat je hier best wel ijdel door wordt, je wordt tenslotte gedwongen om op een andere manier naar jezelf te kijken.

Verder kan ik nog veel leren van het vloggen, en dat heb ik tijdens deze week dan ook volop gedaan. Als ik het nu nog een keer zou doen, zal ik dingen wel iets anders aanpakken en nog wat beter nadenken over hoe het dan geëdit kan worden. Nu krijg ik daar nogal commentaar van mijn vriend, die het aan het editten is. Laten we dat maar zien als opbouwende feedback 😉 .

Voor iedereen die zegt dat vloggen geen werk is, probeer het zelf eerst eens uit voordat je hier over mag oordelen. Wie weet zal ik ooit weer een vlog maken en weet ik nu dus in ieder geval wel hoe dat beter kan. Dus voor nu: duimpjes omhoog en vergeet je niet te abonneren!


Dit artikel werd al 46 keer gedeeld.