Strak in het pak: ik wil de trainingspakkentrend volgen

10Ik zie ze steeds meer en steeds vaker: trainingspakken. Eerder buiten de sportschool dan erbinnen. De mens is een kuddedier en aangezien de kudde grotendeels in zo’n pak gehuld is, wordt het voor mij steeds pijnlijker er géén te hebben. Ben jij – net zoals ik – late to the party? Geen nood! Ik sprak de Rotterdamse Floor, trotse eigenaresse van een exorbitant aantal pakken en adviseur in een sneaker- en streetwearwinkel, maar bovenal: een trainingspakken-connaisseur. Zij praatte mij bij over de do’s en (vele) don’ts.

God zegen Run DMC

Het dragen van de trainingspakken is haast simultaan opgegaan met de populariteit van de Nederlandse (en dan vooral: Rotterdamse) hip-hop en rapscene. Zo’n pak dragen louter omdat Ronnie Flex hier ongeveer in leeft, is echter een catastrofale denkfout volgens Floor: “Ken de geschiedenis, eind jaren ’80 was het dragen van een trainingspak al populair. Hip-hopgroep Run DMC startte de hype. God zegen hun ziel.” Het trainingspak verdween een tijd uit het straatbeeld en was voornamelijk nog op het sportveld te bewonderen. Rond 2015 werd het traingspak steeds populairder en sinds korte tijd vliegen ze weer de winkel uit. Floor: “Een basispak kost rond de €180 euro.” Daar kan ik met mijn verstand niet bij: er is zoiets als een ‘basispak’ én mensen leggen daar honderdtachtig euro voor neer!?

Run DMC in lederen Adidas

Fruitig

Dat dit slechts het topje van de ijsberg is, blijkt als Floor uitlegt hoe een trainingspak gekozen dient te worden. Er wordt een haast wiskundige afweging gemaakt tussen merk, pasvorm, kleur en accessoires. “Het merk is van groot belang. Met Nike Tech Fleece zit je altijd goed.” Terwijl ik in koeienletters ‘Nike’ noteer, vervolgt Floor “daarna komt het aan op pasvorm, het pak mag niet te los zitten, voorkom te allen tijde zo’n prop stof tussen je benen.” Ik denk meteen aan de vrouwenbladen die vol staan met de juiste kleding voor een bepaald lichaam. Dat wuift Floor snel weg: “Kijk, een trainingspak is voor iedereen, ze maken ze ook in maat XL en óók die moet strak zitten.” Maak je dus geen zorgen om je appel- peer- of aardbeienfiguur: ieder fruitstuk past in een trainingspak.

Blijf bij je kleur

Belangrijker dan je figuur, is de manier van combineren. Dit kan de gehele magie van het trainingspak tenietdoen. “Een mosgroen Nike-pak met zwarte accenten combineer je niet met shirts, sokken of schoenen van een ander merk, dat is een doodzonde. Maak ook niet de fout om een ander kleurenpalet aan te boren. Dat pak is mósgroen met zwarte accenten. Welke kleur zijn je sokken, shirt en schoenen dan?” Zonder te wachten op antwoord vervolgt Floor “Juist. Mósgroen of zwart.” Met enige ernst schetst Floor een doemscenario, om haar redenatie kracht bij te zetten: “Stel, je raakt van de hitte bevangen en je bent genoodzaakt om je vest open te ritsen of – nog erger – uit te doen, dan is het wel zaak dat dat shirt óók matcht met je broek.”

Conclusie

Een beginnend drager kan dus al veel naïeve fouten maken. Voor mijn ogen duizelt het van de trainingspakken. Floor haar betoog heeft mij flink wat angst ingeboezemd om de plank volledig mis te slaan. Dit biecht ik lichtelijk beschaamd op aan Floor, haar nuchtere reactie: “Maar uiteindelijk moet je gewoon dragen wat jíj mooi vindt.” En dat is gelukkig een trend die nooit uit de mode is geweest.