US Air Force (Public Domain)

Stamceldonor Wiebe: ‘Als ze nu zouden bellen, zou ik het zo weer doen’

Ik kan natuurlijk honderden artikelen wijden aan het doneren van stamcellen, maar ikzelf heb nog nooit gedoneerd, dus waarom zou je op mij vertrouwen? Dat hoef je dan ook zeker niet doen. Maar wat wel een redelijke betrouwbare bron is, is iemand die wél zo’n stamceldonatie heeft meegemaakt. Vandaar dat ik contact zocht met iemand die mij haarfijn kan vertellen hoe zoiets er nu aantoe gaat. En dat werd Wiebe.

Hoe hoorde je dat je een match was?

“Dat ging eigenlijk heel simpel met een telefoontje. Ik werd opgebeld met het bericht dat ik een mogelijke match zou zijn. Daarna moest ik weer bloed prikken bij de huisarts om te kijken of ik wel écht een match was. Een tijdje later kreeg ik weer bericht dat ik een 100% match was.

Als laatste check kreeg ik in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) mijn medische keuring en, omdat ik stamcellen via het bloed kon doneren, kreeg ik uitgelegd hoe en wanneer ik de ‘groeifactor’ moest spuiten. De groeifactor is een stofje die ervoor zorgt dat je extra stamcellen aanmaakt. Op de dag van doneren spuit je het dan voor de laatste keer in.”

Dag van doneren

“Vroeg in de ochtend kwam ik binnen en werd alles aangesloten. Vervolgens mocht ik zes uur lang eigenlijk alleen maar stil in bed liggen. Mijn linkerhand mocht ik helemaal niet bewegen en mijn rechterhand mocht ik ook maar rustig bewegen. Je bent overigens nog volledig bij de les, dus ik kon gewoon Netflix kijken.

Je wordt erg goed verzorgd trouwens! Rond twaalven kwamen ze met lunch en ze vroegen regelmatig hoe het met mij ging. Na het doneren kon ik zowat direct weer naar huis.”

Het enige is dat je aan het eind van de dag – na die zes uur dus – een beetje last van je achterste hebt door het lange aantal uren van zitten in dat bed.

Deed het pijn?

“Het doneren zelf deed eigenlijk geen pijn. Het enige was dat ze een aantal keer misgeprikt hadden, maar dat was vooral een raar gevoel, geen pijnlijk gevoel. In feite voel je in die zes uur helemaal niet dat er bloed van je af wordt genomen en weer wordt teruggepompt. Ook had ik niet echt last van bijwerkingen na de donatie. De dokters zeiden dat ik misschien nog flink duizelig zou worden, maar ik moest eigenlijk alleen heel erg plassen. Daarom rende ik nadat ik klaar was direct naar de wc en dat was gelijk de bevestiging dat ik geen last had van die duizeligheid. Oh, ik had trouwens wel een lamme hand aan het eind van de dag.

Alleen de groeifactor zorgde bij mij voor wat bijwerkingen, dat was best irritant. Mijn moeder zei dat de symptomen leken op een lichte menstruatie. Maar dat is het absoluut waard.”

Hoe deed je dit met werk en studie?

Tijdens het nemen van die groeifactor moest ik wel vrij nemen van werk en sport, omdat je tijdens die periode geen intensieve beweging mag hebben. Dat was in mijn geval vijf dagen. Deze dagen werden vergoed via een regeling van de UWV.

Na het doneren ging het al snel weer goed. Ik mocht gelijk weer werken, alleen moest ik nog even iets langer wachten voordat ik weer mocht voetballen.

Zou je het nog een keer doen?

“Dat zeker. Als ze me nu zouden bellen zou ik het gewoon weer doen. Ik heb de kans om een leven te redden en dan is de keuze voor mij simpel.”

Aanmelden

Als je door Wiebe zijn verhaal helemaal overtuigd bent dat jij je ook op wilt geven als donor dan kan dat natuurlijk altijd. Lees hier wel even de vereisten voor. Zo mag je na je vijftigste jezelf niet meer opgeven en zijn mensen met zware astma ook niet altijd geschikt voor het afgeven van stamcellen.

Jezelf opgeven doe je via Stichting Matchis.