Pexels

3 verhalen van mensen die bewijzen dat je niet bang moet zijn om te falen

Wij mensen hebben de behoefte om bij het oude vertrouwde te blijven, het voorspelbare. Dat zit in onze natuur. We vinden het fijn om dingen onder controle te kunnen hebben. Waarom? Angst en twijfel. Maar de persoon die geen risico’s neemt, doet niks, heeft niks, is niks en zal ook niks worden. Ja, hij of zij vermijdt pijn en leed, maar kan niet leren, voelen, veranderen, groeien en leven.

De meeste mensen zullen niet alles op het spel zetten om iets te kunnen bereiken. De enige manier om beter te worden, is om op je bek te gaan. Daarvan te leren en uiteindelijk weer beter en sterker op te staan. Het probleem is dat iedereen succesvol wil worden, geld wil verdienen en gelukkig wil worden. Maar niet iedereen wil daarvoor in actie komen, er daadwerkelijk energie in steken. Je kunt wel blijven zitten. Je kunt vervallen in je veilige routine. Maar daar bereik je uiteindelijk niets mee.

Het zal eng zijn

Misschien weet je nog niet precies hoe je er zal komen. Maar dat is niet erg. Je komt er vanzelf achter of je in de goede richting gaat, of in de verkeerde. Ik weet dat het beangstigend is, ik vraag het me zelf ook vaak af: maar hoe dan? Wat als ik het verkeerd doe, mezelf voor lul zet? En nog erger: wat als ik erachter kom dat ik helemaal niet goed ben in datgene waar ik de beste in wil zijn? Maar terwijl ik dit zo typ realiseer ik me dat ik nooit antwoord zal krijgen op deze vragen als ik er niet eens aan begin. Het is natuurlijk ook zo dat we nooit altijd de best geschikte kandidaat zullen zijn. We zullen niet altijd de slimste zijn of de meeste ervaring hebben. Soms ben je wel de meest geschikte kandidaat, maar zul je nog steeds niet je doel bereiken.

Lees ook: De hoogte- en dieptepunten van mijn eerste maanden als freelancer

J.K. Rowlings dieptepunt betekende Harry Potter

Je kent het verhaal van J.K. Rowling, schrijfster van de Harry Potter-boeken, misschien wel. Voordat deze vrouw kinderen zo ver kreeg om vijfhonderd pagina’s te lezen, zag het er niet goed uit voor haar. J.K. Rowling verloor haar baan en scheidde in dezelfde periode van haar man. De alleenstaande moeder trok in bij haar zus. “Falen betekende voor mij het wegnemen van alle niet noodzakelijkheden”, vertelt ze. “Ik richtte al mijn energie op het enige werk dat belangrijk voor mij was. Als ik ergens anders in geslaagd zou zijn geweest, zou ik misschien nooit de vastberadenheid hebben gehad om succesvol te worden op het gebied waar ik altijd al thuishoorde. Mijn grootste angst was werkelijkheid geworden, maar juist daarom was ik vrij. Ik leefde nog steeds, ik had nog steeds een geweldige dochter en ik had een oude typemachine en een groots idee.”

Mijn dieptepunt werd een stevige fundering waarop ik mijn leven herbouwde.

Afwijzing op afwijzing op afwijzing

Nu, acht boeken, acht films, een musical en een tentoonstelling later, vraag ik me af of er überhaupt iemand ter wereld is die de naam J.K. Rowling niet kent. Toch was het na dit dieptepunt nog steeds vallen en opstaan voor de schrijfster. Voor haar eerste boek was goedgekeurd, heeft Rowling tientallen afwijzingsbrieven gehad van uitgevers. Maar in plaats van de afwijzingen te accepteren, verbeterde ze haar werk en vond ze uiteindelijk een uitgever die het eens was met haar visie. Rowling heeft daarom wel eens haar afwijzingsbrieven op social media gezet, om anderen aan te moedigen niet op te geven. Ze laat zien dat afwijzing, op afwijzing, op afwijzing niet altijd leidt tot falen, maar ook kan leiden tot leren van je fouten en nog succesvoller worden.

Lees ook: 7 documentaires die je inspireren jezelf en/of de wereld te verbeteren

Vera Wang – ja, van de bruidsjurken – was een laatbloeier

Vera Wang is dé designer voor bruidsjurken en jurken voor award ceremonies. Op 64-jarige leeftijd wordt haar naam nog altijd genoemd op de rode loper als iemand ‘Wie draag je’ vraagt. Of nou ja, nog altijd? Pas op haar veertigste startte Wang haar eigen merk. Ze kreeg het op jonge leeftijd niet voor elkaar om een plekje te bemachtigen in het Olympische schaatsteam. Daarom ging ze aan de slag bij Vogue magazine. Vijftien jaar werkte ze daar, tot het tijd werd om een nieuwe hoofdredacteur te benoemen. Toen die functie niet naar haar, maar naar Anna Wintour ging, startte ze als designer bij Ralph Lauren. Het duurde niet lang voor ze haar eigen merk had.

Brandon van Humans of New York

Ook Brandon, fotograaf en de persoon achter de Facebookpagina Humans of New York, moest eerst zijn baan verliezen om te beseffen wat hij echt wilde. Hij studeerde af aan de University of Georgia en werd obligatiehandelaar in Chigago. Toen hij werd ontslagen verhuisde hij alleen naar New York, met het doel om nooit meer voor een ‘echte baas’ te werken. Dit recept heeft alle ingrediënten om te mislukken. Toch heeft Brandon nu 18 miljoen fans op Facebook. “Ik maakte al voorspellingen over HONY toen ik nog nul volgers had”, vertelt hij. “Al mijn vrienden en mijn familieleden rolden met hun ogen.”

Maar ik zei: op een dag gaan een miljoen mensen hiernaar kijken, geloof me.

Je kunt excuusjes blijven maken. Je kunt anderen de schuld blijven geven. Je kunt blijven klagen. Of je kunt het gewoon doen. De keuze is aan jou.