Wat is de diepere betekenis van namasté?

Als je wel eens een yogales volgt, heb je het ongetwijfeld zelf ook wel eens gezegd: namasté. Maar heb je enig idee wat je op dat moment precies zegt en waarom je dat zegt?

Betekenis van namasté

Het woord namasté komt uit het Sanskriet, de heilige taal van onder andere het boeddhisme en hindoeïsme. De taal wordt door sommigen als dood beschouwd, maar bestaat officieel nog wel, vooral in Indiase literatuur.

Namasté is een samenstelling van drie woorden: nama, as en te. Nama betekent ‘buig’, as betekent ‘ik’ en te betekent ‘jou’. Letterlijk betekent het dus ‘buig mij jou’, oftewel: ‘ik buig voor jou’.

Gebaar

Zoals je wellicht weet spreken we namasté niet zomaar uit met onze handen in onze zakken. We plaatsen onze handpalmen tegen elkaar voor ons hart, sluiten onze ogen en buigen dan ons hoofd. In India is deze uiting van respect zo gebruikelijk dat de buiging al voldoende is: je hoeft het woord niet eens uit te spreken.

Het samenbrengen van de handen voor het hart zou de stroom van goddelijke liefde vergroten, terwijl het sluiten van de ogen en het buigen van het hoofd de geest helpen zich over te geven aan het goddelijke in het hart. Als je het zo bekijkt, betekent namasté in feite dat jij met jouw ziel, de ziel van de ander erkent. Een ietwat abstracte manier om te laten zien dat jij met alles wat je bent, respect toont voor de ander.

Wanneer gebruik je namasté

Nu begrijp je wellicht ook waarom je namasté ook kunt uitspreken naar jezelf als een meditatietechniek, om dichter bij je ware zelf te komen. Je respecteert alles wat jij bent. De ultieme eerste stap naar zelfliefde!

Namasté wordt dus als groet gebruikt en kan daarbij zowel plaatsvinden bij het eerste contact als bij het laatste contact. In yogalessen wordt het voornamelijk gebruikt als eindgroet, omdat er dan al een oase van rust is ontstaan in de groep. Zelf geef ik al een paar jaar les en voor mij is namasté echt een vredige afsluiting van het uur waarin we dichter bij elkaar en bij onszelf zijn gekomen. Ik vraag mijn deelnemers diep in te ademen, de armen omhoog te cirkelen en vervolgens op een uitademing naar hun hart te brengen. Op dat moment spreek ik namasté uit en buig ik naar hen toe, terwijl zij hetzelfde doen naar mij.

Liefde

Ondanks dat ik al een paar jaar zo’n twee tot drie keer per week lesgeef, blijft het moment waarop we met z’n allen namasté uitspreken en naar elkaar toe buigen speciaal. We voeren de hele les natuurlijk al samen alle bewegingen uit, maar ik voel me juist op dit moment het meest verbonden met mijn deelnemers. We waren allemaal in complete ruststand, ons bewust van onze ademhaling en diep naar binnen gekeerd. Op het moment dat we weer naar buiten keren voelt het alsof we dichter bij onszelf zijn gekomen en daardoor ook alle anderen meer kunnen respecteren. Het klinkt misschien zweverig en dat ben ik zelf juist helemaal niet, maar ik voel op dit moment wel altijd heel veel liefde diep in mezelf. Liefde voor mezelf, voor wat ik doe en voor de mensen met wie ik dat mee mag maken.